Kadıköy’de kaldırım taşı üzerinde çekilmiş bir fotoğrafıyla epey ünlenen bir kedi aslında Tombili. Verdiği ilginç pozuyla içerik üreten yabancı sitelerin bile dikkatini çekebilen bu tombik kedi deyim yerindeyse bir internet fenomenine dönüşmüştü. Sırtını yaslayışı, patilerinin duruşu ve pofidik göbeğiyle birçok kişi tarafından zaman zaman fotoğrafı çekilen ve paylaşılan Ziverbey’in sevilen bir kedisi haline gelmişti. 1 Ağustos 2016’da bir ay kadar çektiği böbrek yetmezliğine yenik düşen Tombili’nin bir heykeli yapılması arzulanmış ve bunun için de 17 bine yakın imza toplanmıştı. Belediyenin devreye girmesi ve Seval Şahin’de gönüllü olmasıyla 4 Ekim 2016 Hayvanları Koruma Günü’nde Tombili’nin fotoğraflandığı Güleç Çıkmazı’na heykeli yerleştirilmiştir. Peki ama Tombili’yi ona bir anıt dikecek kadar özel yapan neydi?
Tombili’nin de o sokağın bir bireyi olduğu, o sokaklarla ve oradan geçen diğer canlılarla hem bizim gibi hem de bizden farklı bir şekilde ilişkilendiğini bir köşeye yazarak başlayalım. İşte Tombili’yi anıtı dikilecek kadar kıymetli yapan şey de tam olarak buydu. Zaten o sokağın bireyi olan bu kedinin ‘‘farklılığının’’ farkına varılmasıydı. Yapılan röportajlarda Tombili’nin şahsına münhasır özelliklerinden bahsedildiğine ve bu özelliklerden bahsedilirken de ‘‘diğer kediler’’ gibi olmamasına vurgu yapıldığına sık sık rastladım. Verdiği pozlar ve hakkında söylenen demeçlerle birlikte gün yüzüne çıkan şey aslında Tombili’nin tek ve biricik bir yaşamı ve karakteri olduğuydu. Ve onu biricik yapan özellikleriyle bulunduğu mekan ve o mekanda bulunan diğer canlılarla bir etkileşim içerisinde olduğunun kabulüydü. Tabii bu kabulü almasını kolaylaştıran önemli bir faktör vardı. O artık tanınan bir kediydi ve herkesin değil hepimizin kedisiydi. Eşsiz yaşamının ve karakterinin kitlelerce ‘‘onaylanıyor’’ oluşu Tombili’nin yaşamına dair hepimize birer sorumluluk yüklemişti. Artık o ‘‘diğer kedilerin’’ içerisinde bulunduğu isimsiz, kimliksiz ve dolayısıyla gözden çıkarılabilir kategoriye dahil değildi. Adıyla şanıyla tek olmaya ‘‘hak’’ kazanmıştı. Hayatını sokaklarda geçiren Tombili’nin hikayesini ben; sokaklarda yaşayan hayvanların yaşamlarının da tek ve değerli olduğunun (kitleler tarafından) ‘‘kabulü’’ olarak okumak istedim. Tüm canlıların ve hayatlarının biricik olduğu kanısının herkes tarafından farkına varılması umuduyla...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.